شعر ⇽ خشم ماه
ارسال شده توسط سمانه اسحاقی (آسمانه) در ۱۲ تیر ۱۳۹۶

خشم ماه
نفس ستاره هایم را گرفته است

لالایی میخوانم
برای انتظار غریب ثانیه ها

پایان این شب
به سپیدهای بی جان من دلخوش است

برمی خیزم
دوباره قدم هایم را به جاده می دهم
و گیسوانم را به باد

من تندیس نسلی خواهم شد
که صبر را از خاکستر قلبم خواهد چشید
و عشق را
از سطرهای خیس شعرم

“سمانه اسحاقی”

 

+ از کتاب “پنجره های بیقرار”

 

آخرین عناوین ارسال شده

کلیه اشعار و متون وبلاگ متعلق به سمانه اسحاقی می باشد و هرگونه کپی برداری یا استفاده از آن بدون ذکر نام شاعر، پیگرد قانونی دارد